Presbyakuzja to stopniowe pogorszenie słuchu związane z wiekiem. Jest najczęstszą przyczyną niedosłuchu u dorosłych. Rozwija się powoli, zwykle w obu uszach jednocześnie, i najczęściej zaczyna się od słabszego słyszenia wysokich dźwięków.
Skąd się bierze
Z wiekiem stopniowo ubywa komórek słuchowych w ślimaku i zachodzą zmiany w nerwie słuchowym oraz w drodze słuchowej w mózgu. To rodzaj niedosłuchu odbiorczego. Tempo zmian jest różne u różnych osób — wpływają na nie m.in. skłonności rodzinne, hałas, z którym ktoś miał do czynienia przez życie, a także ogólny stan zdrowia, w tym choroby układu krążenia.
Pierwsze objawy
- mowa jest słyszalna, ale niewyraźna — szczególnie głosy kobiet i dzieci,
- trudność w rozmowie w restauracji, przy stole rodzinnym, w samochodzie,
- częste „co?” i proszenie o powtórzenie,
- głośniejszy telewizor niż u reszty domowników,
- niesłyszenie dzwonka, czajnika czy śpiewu ptaków,
- czasem szumy uszne.
Zmiany narastają tak powoli, że zwykle pierwsi zauważają je bliscy, a nie sama osoba z niedosłuchem.
Jak się ją rozpoznaje
Podstawą jest audiometria tonalna. Typowy audiogram pokazuje podobny ubytek w obu uszach, rosnący w kierunku wysokich częstotliwości. Lekarz wyklucza też inne przyczyny — zwłaszcza gdy ubytek jest jednostronny, pojawił się nagle albo towarzyszą mu zawroty głowy.
Co pomaga
Presbyakuzji nie da się cofnąć, ale dobrze dobrany aparat słuchowy pozwala znów swobodnie rozmawiać. Im wcześniej, tym łatwiejsze przyzwyczajenie — mózg szybciej odzyskuje umiejętność przetwarzania dźwięków, których nie słyszał tylko przez krótki czas. Badania wskazują też, że leczenie niedosłuchu wiąże się z mniejszym wycofywaniem się z kontaktów z ludźmi.
Jak dbać o słuch z wiekiem
- chroń słuch w hałasie — przy kosiarce, wiertarce czy na koncercie,
- dbaj o ciśnienie i ogólne zdrowie,
- po 50. roku życia rób kontrolne badania słuchu, np. w salonie z bezpłatnym badaniem słuchu.