Aparat na przewodnictwo kostne przenosi dźwięk w postaci drgań przez kości czaszki bezpośrednio do ucha wewnętrznego. Omija ucho zewnętrzne i środkowe, dlatego pomaga tam, gdzie zwykły aparat nie może skutecznie podać dźwięku do przewodu słuchowego.
Dla kogo
- przy niedosłuchu przewodzeniowym lub mieszanym, gdy leczenie nie przywraca słuchu,
- przy wadach budowy ucha zewnętrznego, np. braku lub zarośnięciu przewodu słuchowego,
- przy przewlekłych wyciekach z ucha, które uniemożliwiają noszenie aparatu w przewodzie słuchowym,
- przy jednostronnej głuchocie — jako alternatywa dla CROS.
Rodzaje aparatów kostnych
- na opasce lub obręczy — wibrator przylega do kości za uchem; często u małych dzieci,
- w oprawce okularów — tzw. okulary słuchowe,
- zakotwiczone w kości — procesor łączy się z niewielkim implantem wszczepionym w kość za uchem; wymaga zabiegu chirurgicznego, a o kwalifikacji decyduje lekarz.
Jak się do niego kwalifikuje
Decyzję podejmuje lekarz — laryngolog lub audiolog — po badaniach, w tym audiometrii z oceną przewodnictwa kostnego. Przed zakupem lub zabiegiem często można sprawdzić działanie aparatu na opasce.
Przed decyzją i na co dzień
Zanim zdecydujesz się na aparat zakotwiczony w kości, poproś o próbę z procesorem na opasce — pozwala ona usłyszeć, jak brzmi dźwięk przewodzony przez kość, i ocenić korzyść w codziennych sytuacjach. Brzmienie bywa nieco inne niż w zwykłym aparacie, a w hałasie przydaje się dobra redukcja szumów.
W wersji zakotwiczonej w kości ważna jest codzienna higiena skóry wokół implantu, zgodnie z zaleceniami lekarza. Zaczerwienienie, ból lub sączenie w tym miejscu trzeba zgłosić w ośrodku, który przeprowadził zabieg. Procesor zdejmuje się do snu i kąpieli, a przy uprawianiu sportu warto zapytać o sposób zabezpieczenia go przed zgubieniem.
Dopłata
Aparaty na przewodnictwo kostne mają osobne, wyższe kwoty refundacji niż aparaty powietrzne. Szczegóły znajdziesz w haśle dopłata NFZ i w przewodniku po refundacji.