Tympanometria to krótkie, bezbolesne badanie, które sprawdza, jak porusza się błona bębenkowa i jakie warunki panują w uchu środkowym. Trwa kilka sekund na każde ucho i nie wymaga żadnej reakcji od badanego, dlatego dobrze sprawdza się także u dzieci.
Jak przebiega badanie
Do przewodu słuchowego wkłada się niewielką sondę z miękką końcówką, która szczelnie zamyka ucho. Urządzenie delikatnie zmienia ciśnienie powietrza w przewodzie słuchowym i jednocześnie podaje cichy dźwięk. Na tej podstawie mierzy, jak łatwo błona bębenkowa przepuszcza dźwięk przy różnym ciśnieniu. Można poczuć lekki ucisk, jak w samolocie albo w windzie. Podczas badania nie należy mówić, przełykać ani się ruszać.
Często od razu bada się też odruch z mięśnia strzemiączkowego — drobnego mięśnia w uchu środkowym, który kurczy się w odpowiedzi na głośny dźwięk.
Co pokazuje wynik
Wynik to wykres zwany tympanogramem. Lekarze opisują go zwykle typami:
- typ A — prawidłowa ruchomość błony bębenkowej i prawidłowe ciśnienie w uchu środkowym,
- typ B — płaski wykres; może wskazywać na płyn w uchu środkowym, perforację błony bębenkowej albo zatkanie przewodu słuchowego,
- typ C — przesunięty w stronę ciśnienia ujemnego; często przy niedrożności trąbki słuchowej, np. podczas kataru.
Wynik zawsze interpretuje lekarz razem z innymi badaniami — sam tympanogram nie jest diagnozą.
Po co się ją wykonuje
Tympanometria pomaga odróżnić niedosłuch przewodzeniowy od innych przyczyn pogorszenia słuchu. Wykonuje się ją m.in. przy podejrzeniu płynu w uchu środkowym u dzieci, przy uczuciu zatkanego ucha, po infekcjach ucha oraz jako uzupełnienie audiometrii tonalnej.
Przed badaniem
Specjalne przygotowanie nie jest potrzebne. Przed włożeniem sondy ogląda się ucho: czop woskowinowy uniemożliwia wiarygodny pomiar. Przy ostrej infekcji z bólem lub wyciekiem badanie zwykle się odkłada.